KRONIKA - MCEiRS w Goniądzu

MŁODZIEŻOWY OŚRODEK WYCHOWAWCZY
im. UNII EUROPEJSKIEJ w GONIĄDZU
Młodzieżowe Centrum Edukacji i Readaptacji Społecznej
Przejdź do treści
ZAKŁAD WYCHOWAWCZY DLA CHŁOPCÓW 1956-1986  (opracowano na podstawie kronik Ośrodka)
Placówka powstała w 1956 roku. W czerwcu tegoż roku przyjechał do Goniądza przedstawiciel Kuratorium Okręgu Szkolnego w Białymstoku Ciupa Tadeusz, aby dokładnie obejrzeć stan budynku i jego przydatność dla zorganizowania tam Państwowego Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego dla chłopców moralnie zaniedbanych i opóźnionych w nauce. Organizacja tego typu placówki w małym miasteczku spotkała się z negatywną opinią miejscowego społeczeństwa niedostrzegającego żadnych korzyści z lokalizacji placówki na swoim terenie. Tak też decyzja o powstaniu Państwowego Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego w Goniądzu należała do Kuratorium Okręgu Szkolnego w Białymstoku. W lipcu 1956 roku Ministerstwo Oświaty zatwierdziło zorganizowanie w Goniądzu tego typu placówki.
Na początku września przyjechał do Goniądza Stasiewicz Antoni by objąć posadę Dyrektora Zakładu Wychowawczego. Nauczyciele i wychowawcy szkoły podstawowej i nauczyciele zawodu udali się na kilkudniowy kurs do Warszawy w celu przygotowania się do pracy w szkolnictwie specjalnym. Placówka powstała na bazie zlikwidowanej Szkoły Zawodowej o kierunku metalowym, mieszczącej się w piętrowym budynku przy ulicy Szkolnej nr 1 . Przed wojną budynek ten zajmowała szkoła wyznania mojżeszowego.
W roku 1957 rozpoczęły się intensywne prace przy rozbudowie zakładu: ogrodzono teren zakładu, wyrównano skarpę, ułożono chodniki, wzniesiono przybudówkę, w której znajdowało się miejsce na kancelarię i gabinet dyrektora. Od strony wschodniej budynku zostało zbudowane pomieszczenie na pralnię. Wykonano lokalne urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne. Zorganizowano dwie klasy szkoły podstawowej oraz jedną klasę szkoły zawodowej. Pod koniec roku w zakładzie przebywało sześćdziesięcioro wychowanków.
Początkowy okres organizacji Państwowego Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego dla chłopców ze szkoleniem zawodowym różnych specjalności, z dominacją ślusarstwa, odbywał się w bardzo trudnych warunkach: nadmierne zagęszczenie, niewielkie sale mieszczące po kilkanaście łóżek oraz niezbyt liczna kadra ( nad sześćdziesięcioma wychowankami opiekę dydaktyczno - wychowawczą sprawowało siedem osób łącznie z nauczycielami).
W roku szkolnym 1958/1959 zorganizowano cztery oddziały i cztery grupy wychowawcze. Proces dydaktyczno - wychowawczy zaczynał przebiegać coraz spokojniej.
W latach 1960/1967 obowiązki dyrektora przejął Dworakowski Mieczysław były kierownik szkoły w Wysokim Mazowieckim. Do Zakładu przyjechał na lustrację Kurator i jego zastępca. Po dłuższej dyskusji zapadła decyzja przekształcenia warsztatów pracowni na warsztaty szkolenia o charakterze usługowym. Zostaje opracowany plan produkcyjno - szkoleniowy i projekt budżetu. Budynek Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego ulega przemianom. W roku 1961 dobudowano cztery pomieszczenia.
Kolejne lata to modernizacja warsztatów szkolnych i internatu. Zostają zakupione rowery i łodzie motorowe. Zaostrzono też regulamin Zakładu. Młodzież bierze udział w czynach społecznych. Pomaga przy budowie Domu Kultury i ulic w miasteczku , sadzi lasy, bierze udział w wykopkach
Zaufanie, wśród społeczeństwa Goniądza wychowankowie zakładu zdobyli pomagając gasić pożar w pobliskiej wsi. W placówce pojawia się nowa bardziej przygotowana kadra wychowawców i kierowników. Po raz pierwszy w historii zakładu, aż trzynastu absolwentów klasy VII otrzymało dyplomy czeladnicze.
Kolejne lata to dalszy rozwój placówki. Przeprowadzono remont Zakładu. Pracę obejmują nowi bardziej doświadczeni nauczyciele i wychowawcy. Organizowane są wycieczki a młodzież bierze udział w uroczystościach szkolnych i państwowych.
30 września 1964 roku na mocy zarządzenia władz centralnych Szkolnictwa Specjalnego następuje wymiana wychowanków między zakładami wychowawczymi w całym kraju. W Goniądzu wymiana wychowanków Zakładu objęła ponad 80%. Nowi wychowankowie szybko się zaaklimatyzowali i polubili Zakład w Goniądzu. W roku szkolnym 1967/1968 funkcję dyrektora obejmuje Mieczysław Słabiński.
W roku 1968 obowiązki dyrektora zostały przekazane Stanisławowi Glebie. 27 lutego 1968 roku wychowankowie, bez zgody personelu, zebrali się w czwórki przed Zakładem i poszli w stronę dworca kolejowego. Po długich namowach wychowawców wychowankowie wrócili do Zakładu. Przywódcy buntu zostali ukarani. Koniec roku szkolnego zakończył się sukcesem, wielki procent uczniów otrzymało promocję do następnej klasy a wszyscy uczniowie klasy ósmej otrzymali zaświadczenia upoważniające do pracy jako kwalifikowanych robotników.
1 lutego 1970 r. przybywa do Zakładu nowy dyrektor Leon Markowski. W marcu 1970 r. po raz pierwszy w Zakładzie podjęto próbę zorganizowania klasopracowni biologiczno-geograficznej. Sprowadzono nowe szafy i umieszczono pomoce z geografii i biologii. Zakład zaczyna się rozbudowywać. Przywieziono deski, cegły i cement. Zainstalowano centralne ogrzewanie i zbudowano kotłownię. Chłopcy wraz z pracownikami Zakładu chętnie biorą udział w budowie.
W latach 1967 - 74 obowiązki dyrektora Młodzieżowego Zakładu Wychowawczego dla chłopców pełnili kolejno: Słabiński Mieczysław 1967-68, Gleba Stanisław 1968 - 69, Markowski Lech 1969 - 70 i Koc Stanisław 1970 - 74. W marcu 1974 roku obowiązki dyrektora przejmuje Jurczenko Marian. W latach 1980 -1985 dyrektorem zakladu był Jarosław Grabowski.
(PAŃSTWOWY) MŁODZIEŻOWY ŚRODEK WYCHOWAWCZY DLA DZIEWCZĄT 1986-2011
W 1986 roku konflikt przerodził się w bunt wychowanków. Zdarzenie to miało odbicie w licznych artykułach prasy lokalnej i centralnej. Po tym wydarzeniu w tym samym roku od września zmieniono profil placówki na Państwowy Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy dla dziewcząt. Ta decyzja spotkała się ponownie z dezaprobatą społeczeństwa lokalnego. Jednak delegacja miejscowych władz do Ministerstwa Edukacji Narodowej postulująca o utworzenie w miejscu zlikwidowanego zakładu Domu Dziecka lub Szkoły Zawodowej nic nie zmieniła.
Obowiązki dyrektora przejęła Filipkowska Anna. Przystąpiono do kapitalnego remontu: pomalowano wszystkie pomieszczenia internatu i szkoły, dokonano wymiany urządzeń sanitarnych, zakupiono wykładziny oraz nowe meble. Zainstalowano centralne ogrzewanie w trzech pomieszczeniach i szkole w celu wykorzystania ich na mieszkania dla nauczycieli, dokończono remont dachu w budynku internatu. We wrześniu zmodernizowany internat i szkoła zostały oddane do użytku.
Dziewczęta szybko zaaklimatyzowały się w Ośrodku. Chętnie organizowały i brały udział w uroczystościach państwowych i szkolnych. Powstało koło muzyczne pod kierunkiem pana Tadeusza Komorowskiego, koło krawiecko - dziewiarskie i sekcja sportowo - turystyczna. Organizowano dyskoteki i wybory Miss Ośrodka.
Dziewczęta brały udział w eliminacjach na festiwalu w Kuźni Raciborskiej, gdzie zdobyły wyróżnienie i przywiozły dyplom. Brały udział w spartakiadzie Dziewczęcych Ośrodków Młodzieżowych w Łodzi, skąd przywiozły dwa dyplomy oraz nagrody. W roku szkolnym 1987/1988 działało siedem kół zainteresowań: koło imprezowe pod kierunkiem p. Marii Znoińskiej, koło krawieckie pod kierunkiem p. Jadwigi Grabowskiej, koło taneczne pod kieunkiem p. Doroty Zielińskiej, koło wokalne - p. Tadeusz Komorowski, koło gospodarstwa domowego - p. Dorota Śleszyńska, koło fotograficzne pod kierunkiem p. Donalda Lorenc, koło rękodzieła - p. Ewa Szymczyk. Wydawana była gazetka Ośrodka "Nasz dom" - czyli same o sobie. W latach 1989- 1993 funkcje dyrektora pełnił Mieczysław Danielewski, a w latach 1993-1998 Izabela Prokop.
Udział w V Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Artystycznych "Kowadło 91", który odbył się w Kuźni Raciborskiej w dniach 18 - 19. 05 1991 r. to kolejny sukces dziewcząt. Po eliminacjach wróciły one z pucharem i dyplomami. W rajdzie "Sudety 91" dziewczęta zajęły II miejsce o Puchar Ministerstwa Edukacji Narodowej.
Reprezentacja wychowanek ze szkoły Zawodowej przy Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Goniądzu zajęła II miejsce w IX Ogólnopolskim Konkursie „Na najlepszą w zawodzie krawieckim” w Łodzi. Solidny warsztat amatorski zaprezentowały dziewczęta z zespołu „Płomyk”. Spektakl „Uśmiech i łzy” oparty na tekstach E. Stachury i S. Staszewskiego w ich wykonaniu zabrzmiał wyjątkowo szczerze. Spotkał się on z największym uznaniem jury, czego dowodem była przyznana główna nagroda konfrontacji oraz dwie nagrody indywidualne. Te liczne sukcesy były możliwe dzięki zaangażowaniu opiekunów, w tym między innymi Joanny Arcimowicz, Tadeusza Połonowicza, Tadeusza Matyskiela.
W latach 1993-1996 w Ośrodku przeprowadzono liczne inwestycje. Zmieniono dach i strop na piętrze. Wymieniono okna w budynku internatu. W tym też okresie Ośrodek przeżył poważną katastrofę- wichura zerwała połowę dachu.
W roku 1998 funkcję dyrektora objął Tadeusz Matyskiel, który kontynuował modernizację placówki, powołał przy Ośrodku Stowarzyszenie "Rodzina".
Od 1999 roku do dziś funkcję dyrektora Ośrodka pełni Sławomir Moczydłowski.
UROCZYSTOŚĆ 25-LECIA MOW DLA DZIEWCZĄT
W roku 2006 obchodziliśmy 50 urodziny, a w 2011 25 rocznicę otwarcia placówki dla dziewcząt. Były to okazje do wspomnień, ale także podziękowania tym wszystkim, którzy dzięki ogromnemu wysiłkowi stworzyli tę placówkę i przez wiele lat z ogromnym zaangażowaniem kształtowali jej wizerunek. W roku szkolnym 2016/17 obchodziliśmy 60-lecie placówki.
Historia od 1999 roku
Istotnym momentem rozwoju Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego im. Unii Europejskiej w Goniądzu była pierwsza dekada XXI wieku. Rozwój Centrum to także poprawa już istniejącej infrastruktury. Gruntowny remont przeszedł główny budynek Ośrodka. W latach 2007-2010, dzięki środkom z Ministerstwa Edukacji Narodowej, zaadaptowano na cele użytkowe poddasze dzięki czemu powstały 4 pracownie zajęciowe, 4 aneksy kuchenne i pracownia gastronomiczna. W 2018 roku zakończono gruntowną termomodernizację budynku oraz stopniowo odnowiono pomieszczenia mieszkalne i zajęciowe. Gruntownie zmodernizowano zaplecze sanitarne. W 2022 zakończono adaptację poddasza w budynku szkoły, co pozwoliło na utworzenie dwóch pracowni lekcyjnych.  Dzięki wsparciu Zarządu Powiatu w 2020 został wykupiony budynek MOS, a w kolejnych latach przeprowadzono jego gruntowny remont i termomodernizację. W 2025 roku placówka wzbogaciła się o użytkowe poddasze z 4 nowymi salami zajęciowymi oraz budynek z dwoma salami do przedmiotów zawodowych. Gruntowna poprawa bazy lokalowej pozwala na znaczącą poprawę jakości oferowanych usług. Zmianie uległo również otoczenie Ośrodka. W 2014 roku zburzono dawne warsztaty, gdzie chłopcy uczyli się zawodu, a na ich miejscu powstały miejsca parkingowe i budynki gospodarcze. Po likwidacji betonowego boiska utworzono boisko do koszykówki i tereny zielone, w tym między innymi ogród edukacyjny.

W 2006 roku otworzono pierwsze w Polsce „Mieszkanie usamodzielnienia”. Mieściło się ono w wynajętym domu jednorodzinnym. Najstarsze wychowanki pod opieką wychowawców miały możliwość przygotowania się do opuszczenia Ośrodka, samodzielnie wykonując większość codziennych czynności.  Kolejnym etapem było powołanie w 2012 roku młodzieżowego ośrodka socjoterapii dla dziewcząt kierowanych do placówki poza systemem sądowym. Był to pierwszy MOS dla dziewcząt w północno-wschodniej Polsce. Kolejnym etapem rozwoju działalności było otwarcie w 2012 roku drugiej siedziby młodzieżowego ośrodka wychowawczego, który mieści się w budynku dawnego internatu liceum ogólnokształcącego w Goniądzu. Rozwój placówki zaowocował zmianą nazwy i połączeniem wszystkich instytucji w 2012 roku w Młodzieżowe Centrum Edukacji i Readaptacji Społecznej w Goniądzu. W 2912 roku MOW otrzymał imię Unii Europejskiej. Zmiany to nie tylko zwiększenie liczby wychowanek z 48 do 84, ale także wzrost  zatrudnienia zarówno w internatach jak i szkołach. Rok 2018 to kolejny etap rozwoju form socjoterapii i resocjalizacji. Centrum wynajęło kolejny dom z przeznaczeniem na rozwijanie grup usamodzielnienia. Mieszka w nim kilka wychowanek, już zupełnie samodzielnie, bez pełnej opieki wychowawczej. Opiekunowie są raczej mentorami wspierającymi dziewczęta w rozwoju i nauce. Pandemia z lat 2019-22 nie wpłynęła istotnie na funkcjonowanie Centrum. Ośrodki na bieżąco przyjmowały wychowanki organizując opiekę specjalistyczną, także dla wychowanek chorych na covid. W tym celu zamieniono mieszkanie usamodzielnienia na izolatorium dla chorych podopiecznych. Kolejnym etapem rozwoju było otwarcie w wynajętym domu  drugiego mieszkania usamodzielnienia. Aktualnie, w 2026 roku, Centrum funkcjonuje w pięciu lokalizacjach prowadząc szeroką gamę nowoczesnych form pracy z młodzieżą obejmując opieką 84 wychowanki w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, w tym 12 w mieszkaniach usamodzielnienia i 14 w młodzieżowym ośrodku socjoterapii.

W roku1999  zaszły istotne zmiany w obrębie szkół działających w Ośrodku. Obok istniejącej szkoły podstawowej powołano gimnazjum i zakończono po wielu latach działalność szkolnictwa zawodowego. Kolejna zmiana nastąpiła w 2012 roku po utworzenie Centrum i zwiększeniu liczby wychowanek. Wtedy w Centrum powstało pierwsze w Polsce liceum ogólnokształcące, a w 2014 roku pierwsze w naszym kraju technikum dla młodzieży niedostosowanej społecznie. Wraz z rozwojem zaplecza zawodowego rozszerzono kierunki kształcenia i tak od 2018 roku uczennice uczą się trzech zawodów: technik żywienia i  usług gastronomicznych, technik usług fryzjerskich i technik handlowiec.  Kształtowanie kompetencji zawodowych jest  traktowane w kategoriach jednego z najważniejszych zadań Centrum. Zwłaszcza w kontekście procesu usamodzielniania wychowanek wyposażenie ich w kompetencje zawodowe to podstawowa dodana wartość edukacyjna. Dlatego dzięki wsparciu Ministerstwa Edukacji Narodowej otworzono w 2016 roku własny zakład fryzjerski, który świadczy bezpłatne usługi dla mieszkańców Goniądza, a przygotowanie do handlu odbywa się w lokalnych sklepach na terenie Goniądza. W 2018 roku Centrum nawiązało współpracę z Zespołem Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych w Mońkach, dzięki czemu najstarsze wychowanki mają możliwość pozostania w  placówce, zdania matury i ukończenia liceum i technikum. Centrum od momentu powołania nowych szkół starało się wprowadzać innowacyjne projekty wspierające efektywność nauczania. Program Szkoły Ekspedycyjnej jest ściśle związany z wdrażaną przez Centrum ideą  „Twórczej resocjalizacji” i nowymi modelami nauczania określanym jako uczenie przez doświadczenie - Outdooreducation. W szkole ekspedycyjnej uczennice  uczą się  przeprowadzając „wyprawy edukacyjne”. Zamiast siedzieć w klasie i  uczyć  się jednego przedmiotu tradycyjnymi metodami, uczestniczą w wyprawie dającej zintegrowaną wiedzę i umiejętności z zakresu wielu obszarów wiedzy. Szkoła ekspedycyjna wykorzystuje naturalną pasję do nauki i jest potężną metodą rozwijania ciekawości świata, umiejętności pracy zespołowej, wiedzy i odwagi naszych uczennic. Program był szeroko prezentowany w mediach lokalnych jak i ogólnopolskich oraz na licznych konferencjach.

Od 2010 roku Ośrodek rozpoczął wdrażanie nowatorskiej koncepcji „Twórczej Resocjalizacji” prof.dr.hab. Marka Konopczyńskiego. W trakcie szkoleń, konferencji i codziennej praktyki rozwijany był „Kompetencyjny model resocjalizacji ", której celem jest rozpoznanie i wspieranie potencjału rozwojowego wychowanek tak, by opuszczając placówkę były wyposażane w kompetencje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania w różnorodnych rolach społecznych: pracownika, małżonka, rodzica, obywatela.  Cel ten jest osiągany   przez  zmianę  modelu oddziaływań wychowawczych z korekcyjnego na twórczy, rozwijający potencjalne zdolności wychowanek.  Jest to włączenie podopiecznych do udziału  w różnorodnych zajęciach pozalekcyjnych, psychoedukacyjnych, w tym w jak największym stopniu organizowanych w środowisku lokalnym, poza murami Ośrodka oraz realizowanie różnorodnych projektów wspierających proces usamodzielnienia wychowanek: "Już się nie boję". Efektem tych innowacyjnych działań było otrzymanie w 2016 roku certyfikatu „Placówki Twórczej Resocjalizacji i potwierdzenie go przez Prof. M. Konopczyńskiego w 2022. W ramach rozwoju Centrum stopniowo rozszerzana była oferta zajęć pozalekcyjnych. Było to możliwe dzięki adaptacji poddasza na cele użytkowe i organizacji kilku pracowni. Realizujemy zajęcia sportowo-rekreacyjne  (piłka siatkowa, strzelectwo, piłka nożna, Nordic walking, pływanie, wędkarstwo,  jazda konna, tenis, survival, joga, zajęcia wspinaczkowe). Zajęcia artystyczno-poznawcze (zespół muzyczny, kabaret, teatr, zajęcia plastyczne, rękodzieło, papieroplastyka, zajęcia ceremiczne, klub filmowy, klub fotograficzny, klub czytelniczy) oraz zajęcia z przygotowania zawodowego ( fryzjerstwo, kosmetologia, handel, gastronomia). Bardzo istotnym elementem pracy resocjalizacyjnej i socjoterapeutycznej jest wolontariat. Dziewczęta systematycznie uczestniczą w zajęciach w Przedszkolu Miejskim w Goniądzu, Zespole szkolno-Przedszkolnym, Ośrodku Rewalidacyjno Edukacyjno Wychowawczym w Mońkach, Domach Pomocy Społecznej,  schronisku dla zwierząt.  Dzięki temu każda z dziewcząt może rozwijać swoje zainteresowania, kompetencje społeczne, ale także uczestniczyć w szerokiej gamie zajęć terapeutycznych. Wychowanki mają możliwość zaprezentowania efektów swojej pracy na licznych jarmarkach, uroczystościach na terenie gminy i powiatu. Ze względu na specyfikę placówki w 2012 roku wdrożyliśmy program „Mama na 5!” do pracy nad budowaniem świadomych postaw na temat rodzicielstwa, przygotowujący wychowanki do macierzyństwa. Jest to możliwie dzięki pozyskaniu profesjonalnych fantomów dzieci.

W 2008 roku MOW rozpoczął współpracę międzynarodową z placówkami resocjalizacyjnymi z państw Europy Środkowo-Wschodniej. W latach 2008-11 Ośrodek podpisał umowy partnerskie z państwami nadbałtyckimi. Nauczyciele mieli okazję odwiedzić placówki, uczestniczyć w konferencjach w Wilnie, Kłajpedzie, Rydze i Sztokholmie. W kolejnych latach współpraca została  rozszerzona o Czechy, Ukrainę, Słowację, Rumunię i Węgry. Dzięki współpracy międzynarodowej placówka miała okazję zapoznać się z nowatorskimi formami opieki nad młodzieżą niedostosowaną społecznie,  wymienić się doświadczeniami w pracy z trudną młodzieżą, zaprezentować dobre praktyki, a także zapoznać się z kulturą naszych sąsiadów . Podsumowaniem  była organizowana we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej i Ośrodkiem Rozwoju Edukacji w Warszawie   międzynarodowa konferencja “Resocjalizacja nieletnich w krajach Europy Środkowo-Wschodniej - stan obecny i perspektywy”.  Na  zaproszenie Młodzieżowego Centrum Edukacji i Readaptacji Społecznej  do Goniądza przybyło ponad 40.  gości reprezentujących  19 placówek z Polski i zagranicy.  W kolejnych latach do współpracy dołączyły ośrodki resocjalizacyjne z Ukrainy, Chorwacji i Słowenii. Współpraca międzynarodowa to także projekty unijne w ramach Polsko-Litewskiego Funduszu Współpracy, Visegrad+ Grants i  Polsko-Ukraińskiej Rady Wymiany Młodzieży. Dzięki nim nasze wychowanki wyjeżdżały do Litwy, Węgier, miały okazję spotykać się z koleżankami, poznawać kulturę i tradycje innych krajów. Za  projekt „Awangarda stylu–czyli Polsko-litewski wymiar artrecyklingu”  Centrum otrzymało w 2014 nagrodę  Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji „EDUINSPRACJE 2014”  za najlepszy  program w ramach Polsko-Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży,  a  program „Ekomomodowa reaktywacja” (2016) został nominowany do nagrody  w kategorii specjalnej- 30 lat programu Erasmus +

Centrum od 2009 roku jest organizatorem corocznych Kongresów dla kadry zarządzającej z młodzieżowych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii oraz Kongresów psychologiczno-pedagogicznych organizowanych we współpracy z Ministerstwem Edukacji Narodowej i Ośrodkiem Rozwoju Edukacji w Warszawie pod patronatem prof. dra.hab. Marka Konopczyńskiego, Pełnomocnika Ministra Sprawiedliwości ds. nieletnich.  Kongresy  zgromadziły kadrę zarządzającą z większości ośrodków z całej Polski oraz przedstawicieli placówek resocjalizacyjnych z państw Europy Środkowo-Wschodniej. Były one okazją do wymiany doświadczeń, prezentacji dobrych praktyk i omówienia najważniejszych problemów funkcjonowania placówek resocjalizacyjnych i socjoterapeutycznych, pozwoliły na integrację środowiska osób zajmujących się resocjalizacją i socjoterapią  młodzieży, ale przede wszystkim przysłuży się poprawie jakości i efektywności opieki nad młodzieżą. Wdrażanie w Centrum nowatorskich projektów pozwoliło pracownikom włączyć się w prace zespołów na forum ogólnopolskim, między innymi: Zespołu ds. specjalnych potrzeb edukacyjnych i poradnictwa Ministra Edukacji Narodowej ( 2007-08); Zespołu międzyresortowego  ds. sytuacji małoletnich matek będących wychowankami placówek (2014); Zespołu ds. standaryzacji Pobytu Dzieci w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych oraz Młodzieżowych Ośrodkach  Socjoterapii w Zakresie  Edukacji, Opieki i Wychowania powołanego przez Rzecznika Praw Dziecka (2015-16);  Zespołu ds. usamodzielnienia wychowanków pieczy zastępczej, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, schronisk dla nieletnich i zakładów poprawczych (2015-16). Zespołu ds. opracowania narzędzia do monitoringu stopnia wdrażania standardów funkcjonowania MOW”; Zespołu ekspertów ds. młodzieżowych ośrodków wychowawczych ( 2023-26). Równie ważna dla rozwoju MOW w Goniądzu jest rozpoczęta współpraca z Uniwersytetem w Białymstoku. Od lat organizujemy wizyty studyjne, praktyki i badania dla studentów pedagogiki. Wychowanki pod opieką wychowawcą uczestniczą w zajęciach dla studentów pokazując im dobre przykłady wykorzystania Twórczej resocjalizacji w praktyce, wspólnie organizując uroczystości jak na przykład Dzień Dziecka.

W 2023 roku na uroczystej gali w Polin Museum of the History of Polish Jews w Warszawie MCEiRS w Goniądzu otrzymało prestiżową ogólnopolską Nagrodę im. Janusza Korczaka. Kapituła nagrodziła  Ośrodek za „Sukcesy wychowawcze i efektywne rozwijanie potencjału wychowanek. Efekty te są skutkiem zarówno nowatorskiego podejścia do resocjalizacji i przyjętego modelu działania, jak i pasji, empatii, kompetencji i otwartości wszystkich pracowników tej wyjątkowej placówki” Mamy zaszczyt znaleźć się w gronie wybitnych instytucji jak: Fundacja Anny Dymnej Mimo Wszystko, Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w Laskach czy Fundacja im. Brata Alberta. Kolejnym istotnym  wyróżnieniem była Odznaka Honorowa za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka otrzymana w 2026 roku od Rzecznika Praw Dziecka

Centrum intensywnie  prowadzi promocję swoje działalności w mediach lokalnych i ogólnopolskich oraz w mediach społecznościowych. Od 2012 roku realizowano programy i reportaże dla TVP o/Białystok; TVP 1; Polsat news; TVN, TTV.  Jednak najważniejszym wydarzeniem była realizacja reportażu z cyklu „Rinnke za zamkniętymi drzwiami”, który miał emisję na antenie TTV.  Było to docenienie jakości pracy Centrum, dzięki czemu znaleźliśmy się w gronie prezentowanych znanych w Polsce instytucji takich jak Monar w Głoskowie, czy Szpital Psychiatryczny w Tworkach. Dziewczęta na zakończenie projektu miały możliwość udziału w realizowanym przez Rinnke programie „The Voice of Poland”.


Osoby pełniące funkcję dyrektora w Państwowym Młodzieżowym Zakładzie Wychowawczym oraz w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Goniądzu.
Państwowy Młodzieżowy Zakład Wychowawczy dla chłopców:   
Stasiewicz Antoni   1956 - 1960
Mieczysław Dworakowski 1960 - 1967
Mieczysław Słabiński 1967- 1968
Stanisław Gleba 1968 - 1969
Leon Markowski 1969 - 1970
Stanisław Koc 1970 - 1974
Marian Jurczenko 1974 - 1980
Jarosław Grabowski 1980-1985
Mieczysław Słabiński 1985-1986
Państwowy Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy dla dziewcząt:
Filipkowska Anna   1986 - 1989
Mieczysław Danielewski 1989 - 1993
Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy dla dziewcząt:
Izabela Prokop 1993 - 1998
Tadeusz Matyskiel 1998 - 1999
Sławomir Moczydłowski 1999 - do dziś
Wróć do spisu treści